“23 TEMMUZ-07 AĞUSTOS 1919 Erzurum Kongresi Anısına”

Milli sınırların bir bütün olduğunu, her türlü yabancı işgal ve müdahalelerine karşı direnileceğini, manda ve himayenin kabul edilemeyeceğini, Erzurum’dan yeryüzüne haykıran Türk Ulus’unun seçkin yol göstericisi Mustafa Kemal ATATÜRK’ün Samsun’da yaktığı Ergenekon demirlerini eriten ateş; Anadolu’nun ortasından lav olmuş akıyordu.

Bu memleket, dünyanın beklemediği, asla ümit etmediği bir müstesna mevcudiyetin yüksek tecellisine sahne oldu. Bu sahne en aşağı 7 bin yıllık bir Türk beşiğidir. Beşik, doğanın rüzgarlarıyla sallandı. Beşiğin içindeki çocuk doğanın yağmurlarıyla yıkandı. O Çocuk doğanın şimşeklerinden, yıldırımlarından, kasırgalarından evvela, korkar gibi oldu; sonra onlara alıştı; onları doğanın babası tanıdı, onların oğlu oldu. Bir gün, O Doğa Çocuğu, doğanın kendisi oldu; Şimşek, Yıldırım, Güneş oldu; Türk oldu. Türk budur. Yıldırım’dır. Kasırga’dır, yeryüzünü aydınlatan Güneş’tir ve bir gün ressamlar Türk’ün simasını unuturlarsa yıldırımı alsınlar, yapsınlar.

İçimizde Mustafa Kemal ATATÜRK’ün bakış açısını bilmeyen ya da bilmezlikten gelenler olabilir, Türk Millet’inin yarattığı uygarlığı, yüceliğini, tertemiz tarihini görmezden de gelebilirler, tam tersini bu millete kabul ettirmeye/inandırmaya çalışabilirler, barbar olduğumuzu ve soykırım yaptığımızı savunabilirler ama bilmelidirler ki; bir gün tanyeri ağaracak, gece karanlığında sinsice çalışanlar hizalanacaklardır, İstiklal Mahkemeleri’nde hizalananlar gibi. Bu Şanlı Millet kindar değildir, sabırlıdır ama eninde sonunda işbirlikçileri bulup, ortaya çıkarmasını, gereğini yapmasını çok iyi bilir, tarihinde önden değil, hep arkadan hançerlendiklerini bilir.

Erzurum’da, yaratılanların gözbebeği, Alpler Alp’i liderlerinin izinde şahlanan yiğit Türk Millet’inin çocukları coştukça coştu, yeryüzüne bu coğrafyadan yayılan buyruklar, kanla Anadolu toprağına yazıldı, her zaman böyle olacaktır, Anadolu’da emelleri olanlar bu kanı dökmelidir, on milyon can yitirmeyi göze almalıdır. Yeryüzünün dağları Türk Millet’inindir, Türk Millet’i dağda doğmuş, dağda büyümüş, dağda çoğalmış, dağlara uygarlık taşımış, dağlarda özgürlüğünü kazanmış bir millettir. Tarihimizde At üzerinde uyurduk, büyürdük, yaşardık, savaşırdık, bu göçerlik genetiğimizde hala vardır ve Türk Ordu’su da göçerdir, dağlar Türk Ordu’sunundur, Türk’ün olduğu her yere erinmeden göçer, düşmanın işini bitirir, biliriz ki;


Türk Ulus’unun düşmanları yiğit değildir, kahpedir, düzenbazdır ve Türk Millet’inin uyguladığı zor, tüm bu düşman oyunlarını kolayca bozar. Zor yaşamımızın parçasıdır, Türk deyince akla zorluklar, imkansızlıklar, yengiler, mucizeler gelmelidir, “Sevr’i kabul edin” diyen, kendi ülkeleri için bile başkalarının askerlerini lejyon adı altında kullanan, kendi tarihlerini bile yazmaktan aciz, analarını Kanuni Sultan Süleyman’dan yardım istemek için kullanan ülkelere öğüt olsun diye yazıyoruz.

Yakın tarihimizde, taşeronlarınıza yaptırdığınız soykırımları unutmadık, biz gönlü bol bir milletiz, gelecek soyumuz kindar olmasın diye tarih kitaplarına soykırımlarınızı sergilememiş olabiliriz ama sanmayın ki unuttuk, hayır! bunlar Türk Millet’inin has çocukları tarafından, soydan soya, gerektikçe aktarılacaktır.

Kötü Avrupa’nın ırz düşmanlarının, katillerinin, babası anası belirsiz insanlarının kurduğu bir devletin misyonerlerinin, Kurtuluş Savaş’ımız sırasında misyoner çalışmalarını, azınlıkları Türk’lerin Soyunu Kırdırmak için kışkırttıklarını bilmiyor muyuz sanırsınız, soyu belirsiz bu ülkenin, Türk oğlu Türk Kızılderili kardeşlerimize virüslü battaniyelerle, kahpeliklerle yaptığı soykırımları nereye not aldık sanıyorsunuz. Sizi bekliyoruz, hainlere rağmen, aymazlara rağmen, biliyoruz, Ata’mızdan biliyoruz, korkaksınız, gen haritamızı çıkarıyorsunuz, bizi kendiniz gibi soyu belirsizlerden yapmaya çalışıyorsunuz, ama benim Atam Türk, onun da Atası, onun Atası da, olmayacak işe kalkışmayın, sonra –bize yakışmadığı halde- sizi muhatap almaya kalkarız, kalkarız da ırz düşmanı ordunuz yerlerde sürünür. Biz Yüce Tengri’nin gözbebeği olan çocuklarıyız, Tengri’nin Hak Ordu’suyuz, Halk Ordu’suyuz. Hangi milletin yerde kanı/fedayı, gökte şehitliği gösteren, “AL” üzerine apak “YILDIZ”ı, doğruluk, dürüstlük, insanlık erdemlerini belirten “AY”ı var. Misyonerleriniz bu bayrağı çözmüş müydü, bir ucu Anadır Dağ’larından başlayan Tengri’nin kutsal çocukları Türk Millet’inin Erzurum’da “Bayrak Namusumuzdur” dediğinde işin sonunu bilmişler miydi?

Biz biliyorduk ki; yeryüzünde bir tarih yazılması için yaratılan sürüngenleri, akıttığımız kan nehirleri boğacaktır, Tuna nehri bile akmam diyecektir, yeryüzünde neresi olursa olsun üzerinde Türk’ün yaşadığı her toprak için döktüğümüz kan bizi şehit yapacaktır, yıldızlara çıkaracaktır, erdemlerimiz ayda yankılanacaktır. Türk Millet’i yazmaya başlarsa kanla yazar, karalar dinler, nehirler kırmızı akar, denizler bile ürperir, bulutlar dağ suyu içmiş çocuklarımızı sarar, doruklar kartallarımızdan görünmez olur. Tüm bunların gerçekleşmesi için Türk Millet’inin 16 kolu değil, 1 kolu yürüsün yeter. Acun bilsin ki; Alp Yıldızı Mustafa Kemal ATATÜRK’ün dediği gibi “Türk’lerin yaşadıkları her yer Misak-ı Milli hudutları içindedir.”

Bizim yaratılışımız hapishanelerin boşaltılması ile olmadı, yer yarıldı, gök kubbe çöktü, binlerce yıllık çınara yıldırımlar düştü, şimşekler çaktı, ağaç ikiye ayrıldı, içinden gökten gözünü, güneşten saçını alan Yavru çıktı, yeryüzü bu Yavru’yu kucakladı, adı; Mustafa Kemal ATATÜRK’ün önderliğinde, Türk Millet’inin kurduğu, ilelebet payidar kalacak olan “Türkiye Cumhuriyeti”oldu.

Beşiğinin döşeği kefen bezi olan Türk Gençliği, Ata’nın kendine hitabesini damarlarında hissediyor, sizden korkmuyor, nasıl ki atların, sinekleri üzerinden uzaklaştırmak için kıpırdaması yeterli ise, sizin de uzaklaştırılmanız bizim için öylesine kolay. Bu ülke kağıt üzerinde cetvelle çizilen ülkelerden değil, canla, kanla, şanla kazanılmış, savunulmuş bir ülkedir, sakın ola ki Irak’la, Lübnan’la karıştırılmaya diye yazıyoruz, sizi düşünüyoruz, zamanında Anzak’ları düşündüğümüz gibi.

Türkiye’nin sivil toplum örgütlerine bir kez daha seslenmek istiyoruz ki; Türk Ulus’unun bağımsız Türkiye Cumhuriyeti’ne kastetmiş, bunu açıkça “Sevr’i kabul edin” diyerek dile getiren parlamenterlere sahip Avrupa Uydurma Birliği’nin amaçlarına, bilerek ya da bilmeyerek hizmet etmeyiniz. Yurdumuzu bölmek isteyen düşmanlarımızın iyi amaçları olamaz, ancak ve ancak gizlenmiş amaçları olabilir. Türkiye Cumhuriyeti’nin koruyucusu Mustafa Kemal ATATÜRK’ün ilke ve devrimlerine bağlılığınızı, hangi alanda çalışırsanız çalışınız, bağlısı olduğunuz sivil toplum örgütlerinizin ilk ilkesi olarak uygulayınız, hibeler için, krediler için Türk Millet’inin kalbine sokulan bir hançer olmayınız, nokta kadar çıkar için virgülleşmeyiniz!

Samsun’da yaktığı Özgürlük Meşale’sinin alevini, Erzurum’da yangına çeviren Mustafa Kemal ATATÜRK’ün, Kongre’yi sonlandırırken kullandığı son tümceler, tüm işgalcilerin, işbirlikçilerin, soykırımcıların kulaklarında çınlamalıdır, çınlıyor da;